انجمن همدلی اوتیسم پاکدشت در سال ۱۳۹۹ با همت والای دو تن از مادران فرزند اوتیسم و با حمایت های ارزشمند فرمانداری شهرستان پاکدشت، شهردار وقت و شورای اسلامی شهر پا به عرصه وجود گذاشت. از همان آغاز، کمک های بی دریغ خیرین نیک اندیش، پشتوانه محکم این انجمن بوده است.
اینک به عنوان معصومه کمانکش، مدیر و موسس انجمن همدلی اوتیسم پاکدشت، مساعدت و همراهی همه شما عزیزان را برای ادامه این مسیر خواهانم.
در قلب جامعه، جایی که گاه صدای سکوت برخی از فرزندان این دیار به گوش نمی رسد، انجمن همدلی اوتیسم پاکدشت چونان نگینی درخشیده است تا نور امید را به زندگی کودکانی با شرایط ویژه اوتیسم و خانواده هایشان بتاباند. اینجا تنها یک مرکز خدمات رسانی نیست؛ بلکه خانه دومي است پر از مهر، شنیدن و حرکت به سوی تحقق استعدادهایی که در پشت چالش های ارتباطی و حسی نهفته است.
ما باور داریم که اوتیسم، یک جهان منحصر به فرد است و هر کودک، نگینی بی همتا در این جهان. از این رو، مأموریت خود را تنها معطوف به کودک نکرده ایم، بلکه خانواده را محور اصلی تمام تلاش هایمان قرار داده ایم. چرا که می دانیم همراهی و توانمندسازی والدین و خواهر و برادرها، سنگ بنای اصلی پیشرفت و آرامش کودک است.
فعالیت ها و خدمات تخصصی ما:
در مسیر این همراهی بلندمدت، خدمات منظم و ساختاریافته ای را طراحی کرده ایم تا پوششی جامع بر نیازهای مختلف باشد:
کتابخانه تخصصی اوتیسم: افتخار داریم که کتابخانه تخصصی انجمن ما با برنامه های نوآورانه در حوزه بلندخوانی و ترویج کتابخوانی، موفق به دریافت جایزه ملی همزاد سیمرغ - جبار باغچه بان شده است. این موفقیت، نشان از تأثیرگذاری عمیق برنامه های فرهنگی ما در زندگی کودکان اوتیسم و خانواده هایشان دارد.
خدمات گفتاردرمانی: با برگزاری جلسات تخصصی گفتاردرمانی در دو نوبت طی هفته، به کودکان کمک می کنیم تا ابزار کلام و ارتباط را بیابند، دایره لغات خود را گسترش دهند و بتوانند احساسات و نیازهای خود را به شیوه ای مؤثر بیان کنند.
کاردرمانی: کلاس های کاردرمانی یک روز در هفته، فضایی است برای تقویت مهارت های حسی-حرکتی، بهبود تعامل با محیط و افزایش استقلال در انجام کارهای روزمره. در این جلسات بر افزایش تمرکز، هماهنگی چشم و دست و مهارت های ظریف تأکید می شود.
توسعه فرهنگ مطالعه و بلندخوانی: باور داریم که کتاب، پنجره ای به سوی دنیاهای بیکران است. برنامه بلندخوانی کتاب در دو روز از هفته، نه تنها مهارت شنیداری و تمرکز کودکان را تقویت می کند، بلکه شور یادگیری و عشق به داستان ها را در وجودشان می دمد. در ادامه این مسیر، با امانت دادن کتاب به خود کودکان و اعضای خانواده هایشان، حلقه مطالعه و گفت وگو را به درون خانه ها می بریم و بستری برای ارتباط عمیق تر خانوادگی فراهم می کنیم.
فعالیت های اجتماعی، معنوی و حمایتی:
در کنار خدمات تخصصی، برای غنی سازی زندگی اجتماعی و معنوی عزیزان تحت پوشش، برنامه های متنوعی تدارک می بینیم:
برگزاری مراسم آیینی و مذهبی: ما برپایی مراسمی چون دهه آخر ماه صفر برای تکریم عزا و جشن نیمه شعبان برای شادمانی در میلاد حضرت مهدی(عج) را نه تنها یک فرصت معنوی، که بستری برای آموزش، ایجاد خاطره های جمعی و تقویت هویت دینی کودکان و خانواده ها می دانیم.
اردوهای تفریحی: برگزاری اردوهای گروهی و تفریحی در طبیعت یا اماکن عمومی، فرصتی طلایی برای شکستن یکنواختی زندگی روزمره، تقویت مهارت های اجتماعی، ایجاد شور و نشاط و کاهش فشارهای روانی بر کودکان و والدین است.
حمایت های معیشتی و اقلام ضروری: در راستای مسئولیت اجتماعی خود و برای کاهش دغدغه های معیشتی خانواده های نیازمند، علاوه بر توزیع سبدهای ارزاق، در آستانه سال نو و برای سه سال متوالی اخیر، نسبت به تهیه و توزیع پوشاک نو برای کودکان اقدام کرده ایم تا همگی بتوانند سال نو را با لباسی تازه و دلی شاد آغاز کنند. همچنین لوازم التحریر مورد نیاز کودکان را در شروع سال تحصیلی تهیه می کنیم تا هیچ کودکی به دلیل مشکلات مالی از ادامه تحصیل بازنماند.
جامعه تحت پوشش:
در حال حاضر، ۷۰ پرونده فعال تحت پوشش حمایت های همه جانبه انجمن ما قرار دارند. ما هیچ محدودیت سنی برای پذیرش قائل نیستیم و درهایمان به روی همه افراد در طیف اوتیسم، از خردسال تا بزرگسال، باز است.
حمایت از کانون خانواده:
انجمن ما یک مجموعه خانواده محور است. این عبارت برای ما تنها یک شعار نیست، بلکه خط مشی اصلی تمام اقداماتمان است. هدف ما تنها معطوف به کودک مبتلا به اوتیسم نیست، بلکه تمامی اعضای خانواده که مستقیم و غیرمستقیم تحت تأثیر این شرایط قرار می گیرند، از خدمات و حمایت های ما بهره مند می شوند.
انجمن همدلی اوتیسم پاکدشت، بر پایه اشتیاقی برای تغییر و ایمانی راسخ به توانایی های بی کران انسان بنا نهاده شده است. ما در این مسیر تنها نیستیم و دست های مهربان شما، حامیان و داوطلبان، قوت بخش گام هایمان است. با هم می توانیم جامعه ای بسازیم که در آن، تفاوت نه یک محدودیت، که یک موهبت شناخته شود.
